ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΓΙΟΥΘΑΓΙΑ
Η Άνοδος και η Πτώση του Βασιλείου της Αγιουτχάγια
Από μια πόλη-νησί που ιδρύθηκε το 1350 έως μία από τις πλουσιότερες πρωτεύουσες της γης, και στη συνέχεια κάηκε μέσα σε έναν μόνο χρόνο — η άνοδος και η πτώση της Αγιουτάγια, εξηγείται.
Δείτε τις περιηγήσεις στην Αγιουτάγια στο GetYourGuide ↗Μια πρωτεύουσα που ιδρύθηκε για να ξεφύγει από μια επιδημία
Το 1350, ο βασιλιάς Ραματιμπόντι Α΄ — πρώην πρίγκιπας γνωστός ως Ου Θονγκ — μετέφερε την αυλή του νότια, σε ένα νησί που σχηματίζεται από τρία ποτάμια, φέρεται για να αποφύγει την επιδημία στην προηγούμενη βάση του, και ίδρυσε μια νέα πρωτεύουσα που ονόμασε Αγιουτάγια, από την Αγιόντια, την πόλη του θεού-βασιλιά Ράμα στο ινδουιστικό έπος Ραμαγιάνα. Μέσα σε λίγες δεκαετίες, το νέο βασίλειο είχε απορροφήσει το παλαιότερο ταϊλανδικό βασίλειο των Σουκοτάι στα βόρεια, και η Αγιουτάγια είχε πάρει τον δρόμο που θα την καθιστούσε, για πάνω από τέσσερις αιώνες, την κυρίαρχη δύναμη της περιοχής.
Μία από τις πλουσιότερες πόλεις στη γη
Μέχρι τον 17ο αιώνα, η θέση της Αγιουτχάγια στον ποταμό Chao Phraya την είχε καταστήσει σημαντικό διεθνές λιμάνι, και οι βασιλείς της υποδέχονταν σκόπιμα ξένους εμπόρους — Κινέζους, Ιάπωνες, Πέρσες και Ινδούς εμπόρους, και αργότερα Πορτογάλους, Ολλανδούς, Γάλλους και Άγγλους, οι οποίοι διατηρούσαν όλοι τις δικές τους συνοικίες έξω από τα τείχη της πόλης. Οι εκτιμήσεις για τον πληθυσμό της στην ακμή της, όπως αναφέρουν ορισμένοι ιστορικοί, πλησιάζουν το ένα εκατομμύριο ανθρώπους — σε κλίμακα που την κατέτασσε ανάμεσα στις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου εκείνη την εποχή, μεγαλύτερη από το σύγχρονό της Λονδίνο. Ήταν λιγότερο μια πρωτεύουσα ενός ενιαίου έθνους και περισσότερο ένα κοσμοπολίτικο εμπορικό κέντρο με τη βασιλική αυλή στο επίκεντρό του.
Ένα βασίλειο, όχι μια ευθεία γραμμή ειρήνης
Οι τέσσερις αιώνες της Αγιουτάγια δεν ήταν ήρεμοι: ο θρόνος άλλαζε χέρια μέσω διαδοχικών διαμαχών εξίσου συχνά όσο και μέσω ομαλής κληρονομικής διαδοχής, και το βασίλειο διεξήγαγε επαναλαμβανόμενους πολέμους με τη γειτονική Βιρμανία, συμπεριλαμβανομένης μιας κατοχής τη δεκαετία του 1560 από την οποία η Αγιουτάγια συνήλθε και ανοικοδομήθηκε μέσα σε λίγες δεκαετίες. Αυτή η προγενέστερη ιστορία ανθεκτικότητας είναι εν μέρει ο λόγος που το 1767 είχε διαφορετική βαρύτητα — δεν ήταν ένα νέο ή εύθραυστο κράτος όταν κατέρρευσε, αλλά ένα από τα παλαιότερα και πλουσιότερα βασίλεια της περιοχής, σύμφωνα με πολλές μαρτυρίες κοντά στο οικονομικό και πολιτιστικό του απόγειο, όχι ένα κράτος ήδη σε παρακμή.
1767: το τέλος της παλιάς πρωτεύουσας
Το 1767, μετά από παρατεταμένη πολιορκία, ο στρατός της Βιρμανίας παραβίασε τις άμυνες της Αγιουτχάγια, έκαψε την πόλη και την αποδόμησε συστηματικά — έλιωσε χάλκινα αγάλματα του Βούδα για τον χρυσό τους, άρπαξε αρχεία και θησαυρούς και ανάγκασε μεγάλο μέρος του πληθυσμού να μετεγκατασταθεί. Δεν ήταν επιδρομή· ήταν η σκόπιμη καταστροφή μιας αντίπαλης πρωτεύουσας. Η σιαμέζικη αυλή δεν ξαναέχτισε ποτέ στον ίδιο χώρο. Μέσα σε περίπου έναν χρόνο, ένας νέος ηγέτης, ο Ταξίν, άρχισε να ιδρύει μια πρωτεύουσα χαμηλότερα στον ποταμό, μια διαδικασία που οδήγησε τελικά στην Μπανγκόκ — με αποτέλεσμα τα ερείπια της Αγιουτχάγια να παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ανέπαφα, στο ύπαιθρο, για πάνω από 250 χρόνια.
Γιατί τόσα πολλά αγάλματα του Βούδα είναι ακέφαλα
Οι σειρές από ακέφαλα αγάλματα του Βούδα στους ναούς της Αγιουτάγια δεν είναι αποτέλεσμα του χρόνου ή των καιρικών συνθηκών — αποτελούν άμεση καταγραφή του 1767. Βιρμανοί στρατιώτες αποκεφάλισαν σκόπιμα τα αγάλματα του Βούδα, τόσο για να αφαιρέσουν το φύλλο χρυσού ή τα πολύτιμα εντάγματα από τα κεφάλια όσο και, σύμφωνα με ορισμένες μαρτυρίες, για να αποθαρρύνουν έναν βαθιά βουδιστή εχθρό. Είναι μια άβολη λεπτομέρεια, αλλά ειλικρινής: τα ερείπια που περπατάτε σήμερα είναι τόσο μνημείο πολέμου όσο και αρχαιολογικός χώρος, και το να το γνωρίζεις αλλάζει τον τρόπο που διαβάζεις τις ακέφαλες σειρές, μόλις κάποιος σου εξηγήσει τον λόγο πίσω από αυτές.
Δεν είστε σίγουροι ποια ξενάγηση να διαλέξετε, ή πώς να διαχειριστείτε τη ζέστη και τον ενδυματολογικό κώδικα;
Αφήστε μας το email σας και περίπου πότε ταξιδεύετε — θα σας στείλουμε μια σύντομη σύνοψη για το ποιοι ναοί της Αγιουτάγια αξίζουν περισσότερο, πώς συγκρίνονται οι ημερήσιες εκδρομές από την Μπανγκόκ (πούλμαν, κρουαζιέρα στο ποτάμι ή ποδήλατο), ο ενδυματολογικός κώδικας των ναών και πώς να αποφύγετε τη μεσημεριανή ζέστη.