WAT MAHATHAT
Wat Mahathat: Het Boeddhahoofd in de Boomwortels
Het meest gefotografeerde beeld van Ayutthaya bevindt zich in een koninklijke tempel uit de 14e eeuw — dit is de ware geschiedenis achter het Boeddha-hoofd dat omarmd wordt door vijgenboomwortels.
Bekijk Ayutthaya-tours op GetYourGuide ↗Een prachtige historische tempel, ouder dan je zou denken.
Wat Mahathat — de naam betekent grofweg 'tempel van de grote relikwie' — werd rond 1374 gesticht tijdens de regering van koning Borommaracha I en enkele decennia later uitgebreid onder koning Ramesuan. Het was geen onbeduidend heiligdom: dit was de zetel van de Supreme Patriarch, het hoofd van de Thaise monnikenorde, en een van de belangrijkste tempels van de hoofdstad. De imposante prang in het centrum huisvestte ooit heilige relikwieën, waaraan de tempel zijn naam dankt. Zoals bij vrijwel elke tempel in Ayutthaya zijn de houten gebouwen allang verdwenen; wat resteert is baksteen, stucwerk en de vorm van het grondplan.
Het beeld dat iedereen komt zien
Net binnen de terreinen, aan de voet van een oude vijgenboom, rust een zandstenen Boeddhakop vrijwel gelijk met de grond, het gezicht kalm en licht gekanteld, aan alle zijden omwikkeld door dikke wortels die er in meer dan een eeuw omheen zijn gegroeid. Het is uitgegroeid tot het meest gereproduceerde beeld van Ayutthaya — en van het Thaise boeddhisme in het algemeen — juist omdat het niet geënsceneerd is. Niemand heeft de boom om het hoofd heen gebeeldhouwd; de boom groeide langzaam om een steen die er al lag, en versmolt sculptuur en levende plant tot één object dat noch puur relikwie, noch puur natuurwonder is.
Niemand weet precies hoe het hoofd daar terechtkwam.
Het eerlijke antwoord is dat geen enkel document het verklaart, en er bestaan enkele concurrerende theorieën. De meest vertelde: toen Birmese troepen in 1767 Ayutthaya plunderden, onthoofdden ze opzettelijk Boeddhabeelden door de hele stad, en dit hoofd viel simpelweg om vlak bij een jonge scheut die, in de decennia van verlatenheid die volgden, eromheen groeide. Andere verhalen suggereren dat de ruïnes al overwoekerd waren toen het hoofd van het lichaam scheidde, of dat het door plunderaars opzij werd gesleept en achtergelaten. Gidsen verschillen van mening over welke versie zij verkiezen — beschouw het verhaal als deels folklore, deels geschiedenis.
Er ligt een hele tempel omheen.
Het is makkelijk om de beroemde foto te schieten en weer door te lopen, maar Wat Mahathat is in werkelijkheid een enorm complex: een centrale prang in Khmer-stijl, grotendeels ingestort, rijen kleinere chedi’s, en tientallen onthoofde Boeddhabeelden die in meditatiehouding langs bakstenen galerijen zitten — een stiller, indringender beeld dan de boom zelf. Wie de bredere terreinen verkent, krijgt context die het enkele beeld niet biedt: dit was vier eeuwen lang een werkend klooster, geen fotodecor, en de omvang van de ruïnes rond de wortels maakt duidelijk hoeveel er in één veldtocht in 1767 verloren ging.
Het op de juiste manier bekijken
De site trekt gegarandeerd een rij voor foto's, en de regels zijn simpel: hurk of kniel zodat je hoofd nooit boven dat van de Boeddha uitkomt, raak de wortels of de steen niet aan, en wacht geduldig op je beurt in plaats van de kleine afgezette ruimte te verdringen. Gidsen plannen doorgaans vroeg op de dag een bezoek aan Wat Mahathat in, deels vanwege het licht en deels omdat de rij alleen maar langer wordt naarmate de ochtend vordert — met een groepsreis arriveren in plaats van alleen tijdens de piekuren betekent meestal een rustiger en sneller bezoek en een stillere foto, zonder dat iemand achter je in beeld schuift.
Weet u niet zeker welke tour u moet kiezen, of hoe u met de hitte en de dresscode om moet gaan?
Laat je e-mailadres achter en ongeveer wanneer je reist — dan sturen we je een kort overzicht van welke tempels in Ayutthaya het meest de moeite waard zijn, hoe de dagtrips vanuit Bangkok zich tot elkaar verhouden (bus, riviercruise of fiets), de kledingvoorschriften voor de tempels, en hoe je de middaghitte het best kunt trotseren.